Het verhaal van Servaas Maturbongs

Het verhaal van Servaas Maturbongs

Op 20 september 2005 werd  ik tijdens een middagdutje in bed getroffen door een zware hersenbloeding. Totaal onverwacht en out of the blue. Ik kreeg weliswaar in 2004 al spraakproblemen, maar dat werd later pas herkend als een TIA. Ik was op dat moment fysiek op mijn best, ik trainde mee met kickboksen, deed aan badminton en had  tot voor kort competitie gespeeld in het 5e team van Achates  in Ottersum. 3 tot 4 keer per week liep ik hard door Gennep, Heijen en Ottersum. Ik had een intensieve baan als sociaal werker in Cuijk, maar daar stonden veel waardering en fijne persoonlijke contacten tegenover. Van de vele overuren kon ik lange vliegreizen naar exotische plekken maken.

Toen de ambulance me binnen bracht op Canisius in Nijmegen schijn ik nog een hersenbloeding te hebben gehad. Het zag er slecht uit. Ik heb er toen twee weken in coma gelegen, als ik niet tijdig zou ontwaken  zou ik op naar het verpleeghuis St. Barbara moeten gaan.

Dat zou het begin van een leven als kasplantje betekenen. Hoewel de medici sceptisch waren, kon ik uiteindelijk revalideren op de Maartenskliniek. Dit was nadat ik  acht weken in het Canisius heb gelegen, een periode waar ik bijna niks meer van weet. Gelukkig hield mijn vrouw een soort van dagboekje bij.

In de St. Maartenskliniek werd ik onder de hoede geplaatst van fysiotherapeute Desiree, die meteen met me aan de slag ging. Ze zag mijn mogelijkheden en leerde me tegen de zin van de artsen in toch weer lopen en regelde dat ik met kerst naar huis mocht. Ik zie haar nog boven mijn bed bekvechten  met de heren medici. In april 2006 verhuisde ik naar de nieuwe aanbouw in onze Gennepse achtertuin. Op de dagbesteding van Madeleine in Boxmeer kon ik verder revalideren tussen de ouderen. Ik had daar meer aan de logopedie en het onderzoek van de psycholoog die heeft aangetoond dat ik cognitief (verstandelijk) en mentaal helemaal in orde was. Ik begon er ook weer met schilderen en tekstschrijven.

In 2009 kwam ik bij de ESP Centrum terecht als cliënt van Erwin Jansen. In het nieuwe gebouw werd ik cliënt van Anne-Roos Westerveld; bevallig, capabel en gespecialiseerd in het behandelen van CVA-cliënten. Elke dinsdag geeft ze samen met Ivo intensieve training aan mij en een groep gezellige gelijkgestemde, prettig gestoorde lotgenoten van dezelfde leeftijd. Op donderdag wordt ik persoonlijk behandeld op de massagetafel.Ik ben tevreden over de behandeling en de leuke sfeer bij het ESP Centrum; men levert een nuttige bijdrage aan mijn wederopstanding…